دسته‌بندی نشده

معرفی مقاله در زمینه ی پیش بینی شاخص مکانی کشتزار های صنوبر داگلاس

بررسی اجمالی
Douglas-Poplar اصلی ترین گونه ای است که برای کاشت در مناطق نیمه خشک ، به ویژه کشاورزی و مراتع ، در فرانسه استفاده می شود. برای توضیح آستانه خودکارشناسی زیست محیطی و ارائه اطلاعات مربوط به کاشت مربوط به مدیران جنگل ، تولید آن را در طیف وسیعی از مکان های مکانی بررسی کردیم. بر اساس داده های 202 ، ما پایگاه داگلاس-اسناورنت را در مناطقی با ارتفاع سایت تولید متوسط ​​با استفاده از نوع سایت ، تجزیه و تحلیل پراکندگی گروه سایت و تحلیل رگرسیون چندگانه توسط متغیرهای زیست محیطی ارزیابی کردیم. .. شاخص سایت به دست آمده از داده های تجزیه و تحلیل ساقه به عنوان شاخص اندازه گیری برای گونه های با کیفیت بالا استفاده شد. نتایج نشان می دهد که شاخص داگلاس پوپلاریت با تغذیه خاک و رژیم رطوبت خاک ارتباط دارد.

Predicting site index of Douglas-Fir plantations from ecological variables in the Massif Central area of France

Abstract

Douglas-Fir is the main species used in France for reforesting mid-elevation regions, mostly on former heathlands and coppices. In order to clarify its auto-ecological limits, and to provide forest managers with relevant information for planting, we studied its productivity in a wide range of site conditions. Based on data from 202 Douglas-Fir pure stands at mid-elevation regions, site productivity was assessed using variance analysis with site types, site groups, and multiple regression analysis with ecological variables. Site index, determined from stem analysis data, was used as a species speci®c measure of site quality. Results show that Douglas-Fir site index is correlated to soil nutrient status, and secondarily to soil moisture regime. Mean stand productivity was generally high, but considerable variation in site index was determined within a study area that was classi®ed by forest managers as uniform. Correlation between site classi®cation and site index was con®rmed, because it was based on synoptic factors that are simple and robust indicators of site productivity. Other methods to assess site quality, such as multiple regression on ecological variables and multivariate site groups, appear to be less explicative and robust for predicting site index. The results allow forest managers to predict the site index at parcel scale.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا